Niets mag worden overgenomen
c Dr Martin Boot
Synchroniciteit
Oorzaak en Gevolg volgens astrologen
|
|
|
|
|
|
|
|
Synchroniciteit: oorzaak en gevolg volgens astrologen
Synchroniciteit: lees verder
In het boek "Dictionary of Astrology" Fred Gettings, London 1985 staat als definitie voor astrologie
The study of the relationship between the Macrocosm and
the Microcosm, which ... is often defined as the study of the influence
of the celestial bodies on the Earth and its inhabitants"
En alle beroepsastrologen onderschrijven dat, totdat iemand hem/haar erop aanspreekt.
Causaliteit: beinvloeden de sterren jou?
Volgens alle astrologen die ik ken, zonder enige twijfel, maar als ze erop worden aangesproken blijken er ineens twee scholen te zijn.
Een groep komt er openlijk voor uit dat alles wordt bepaald door de stand van de
sterren, deze groep noemt zich de beoefenaars van de klassieke astrologie.
Ze hebben doorgaans een grote afkeer van de vage praatjes van de psychologische
astrologie die ze beschrijven als verweekt en vervuild.
Een mooie site over klassieke astrologie met alle preten-
ties onder deze link
Zo ook beweren de psychologisch astrologen dat ze niet voorspellen. Niets is echter minder
waar: bij alle zogenoemde beroepsastrologen kun je tegen flinke betaling
de voorspellingen kopen voor minstens het komend jaar. Zo ook schrijven de
klassieke astrologen volop psychologische rapporten met
karakterbeschrijvingen etc.
Synchroniciteit : de duvel uit het doosje
Wanneer de psychologisch astrologen worden geconfronteerd met de opmerking
dat het toch nooit bewezen is dat de sterren mensen beinvloeden en dat er dus
van oor-
zaak en gevolg, van causaliteit geen sprake kan zijn, kun je
een breedsprakige ver-
handeling over de psychiater Jung verwachten die zou hebben
uitgevonden dat er geen sprake is van causaliteit, maar van synchroniciteit.
Het woord "Synchroniciteit" komt waarschijnlijk wel van Jung, het verschijnsel
is niet door Jung opgemerkt maar door de bioloog Paul Kammerer
(1880-1926). Kammerer is het meest bekend om zijn onderzoek naar de overerfbaarheid
van verkregen ei-
genschappen. Hij hield een dagboek bij waarin hij curieuze
samenlopen noteerde. En hij stelde op grond daarvan de
theorie op dat er een 'wet van de serialiteit' bestond, naast de wet van
de causaliteit.
Carl Gustav Jung die erg hard werkte en erg veel las
nam deze gedachte over en noemde het synchroniciteit, want Jung hield
van moeilijke woorden. Meer dan losse anecdotes kon hij
niet produceren, zoals het werk van Jung vol staat
met half uit-
gewerkte gedachten, die overigens wel inspirerend bleken te
werken in de loop van de jaren. Een ervan is
dat synchroniciteit de verklaring zou zijn voor
astrologie.
Bij deze opmerking bleef het echter, een theoretische onderbouwing
is nooit gevonden en astrologen vinden het ook niet nodig om de gedachte een behoorlijk
fundament te geven.
Synchroniciteit: hoe zit het ermee?
De beroemdste anecdote uit de koker van Jung is het verhaal van de patiente die
vertelde over een Egyptische scarabee, en juist op dat moment tikte
er een goud-
kleurige kever tegen het raam van de praktijkruimte. Ja, zei Jung:
"dat kan geen toeval zijn, hier is een geheime bovennatuurlijke kracht
aan het werk." Jung was bij het neurotische af gehecht aan rationele
verklaringen, aan rationaliseringen liever gezegd en moest en zou een
rationele verklaring voor die kever hebben. Hij was intelligent genoeg om te beseffen
dat hij nu niet kon zeggen zoals meestal: "Ik, Carl Gustav Jung, ben louter een empirisch wetenschapsman en heb nu dus
bewezen dat die kever veroorzaakt is door ..", nee causaliteit kon dit niet
zijn, wat dan wel? Ik weet het niet, maar die kever was wel tegelijk
aanwezig met dat verhaal over de egyptische kever. Het Griekse woord
voor gelijktijdig is synchroon. Dus ik noem het synchroniciteit.
Dit zegt weliswaar niets, maar
het verschijnsel heeft nu een naam.
Kortom: het woord synchroniciteit zegt helemaal niets, het betekent alleen
maar tegelijk. Een groot probleem daarbij is dat nu net Albert Einstein
bewezen had dat gelijktijdigheid niet bestaat, maar afhankelijk is van
de beschouwer, dus alleen gerelateeerd kan worden aan de persoon die waarneemt.
Jung die zich er graag op liet voorstaan natuurwetenschapper te zijn,
had dus iets over het hoofd gezien.
Astrologen die dit woord gebruiken als uitvlucht uit
de oorzaak/gevolg controverse, zitten nog met een extra probleem.
Laten we aannemen dat gelijktijdigheid inder-
daad de clou is, waarom dan
alleen de stand van de sterren genomen en niet alle andere zaken die tegelijk gebeuren?
Het ging per slot om een kever en niet om horoscoopstanden waar Jung het
over had. Kort gezegd: mijn horoscoopstanden worden op dit unieke moment
gelijkgesteld aan het feit dat ik juist op dit moment in een hondendrol stap.
Naast de horoscoopduider zal de astroloog nu ook nog honden-
poepduider moeten worden
en hij zal de hondenpoep-stand moeten gaan vinden in de horoscoop.
In feite gaat dat overigens ook zo: er was een Tsunami en ik heb tussen
1 januari 2005 en 1 augustus 2005 al 236 verschillende horoscoopstanden
horen noemen door astrologen als "verklaring", pardon, synchroniciteit.
Synchroniciteit: verwijst het dus naar niets?
"Zinvol toeval is geen betekenisloze, willekeurige samenloop van omstandigheden. Gebeurtenissen
die toevallig čn zinvol samenvallen of naar elkaar verwijzen, zijn be-
langrijke
signalen die de aandacht vestigen op betekenisvolle thema's, verborgen patronen
in de levensloop en onbenutte kansen in de persoonlijke ontwikkeling."
Zo luidt de flaptekst van het boek
- Zinvol toeval
- (Synchroniciteit in ons dagelijks leven)
- Joseph, F.
- Isbn: 90-6229-064-7
En dat is juist, niet om de redenen die Jung gaf, dus niet
om natuurwetenschappe-
lijke redenen, niet om de redenen die astrologen opgeven,
dus niet om te verber-
gen dat je niet weet waar je over praat, maar
om de volgende redenen:
- De menselijke geest is een actief participant in de werkelijkheid
- Iedereen kiest zijn/haar eigen signalen
- Een belangrijk kenmerk van de menselijke geest is het streven
naar zinvolle verbanden; zinvol gedefineerd vanuit de ontwikkeling van het individu.
Wie nu perse wil redeneren in termen van causaliteit zal twee vormen van oorzaak-gevolg
moeten aannemen:
- de natuurwetenschappelijke die het oorzaak/gevolg proces van buiten naar binnen laat verlopen
- de geesteswetenschappelijke die het oorzaak/gevolg proces van binnen naar buiten laat verlopen
Deze laatste vorm van causaliteit wordt slechts door weinigen begrepen, maar
in geen geval door de groep van astrologen die er prat op gaat dat ze 2000 jaar
achter de ontwikkeling van de wetenschap en het geaccumuleerde weten aanlopen,
en zich op deze achterlijkheid nog laten voorstaan ook.
Synchroniciteit in de moeizame manier van formuleren door Jung onder deze link
index
|
|
|
